Tarih: -
rezerv projesi, TEDÜ Mimarlık Bölümünde 2025 yılında amaçlayan 1:1 ölçekli bir uygulama olarak geliştirildi. Mimarlık eğitimi içinde malzemelerin ayrılması, depolanması ve yeniden kullanıma sokulması üzerine hem fiziksel hem de pedagojik bir çerçeve kurmayı “reserv” kavramı, bir yandan mekânsal bir depo alanına işaret ederken, diğer yandan gelecekte kullanılmak üzere malzemeyi sahiplenme ve üretme fikrini içermektedir. Bu süreç, malzemenin değeri, ömrü ve sorumluluğu üzerine farkındalık oluşturmayı, öğrencilerin gündelik durumlardan ortaya çıkan mekânsal problemleri fark etmesini, tanımlamasını ve ifade etmesini amaçladı.
Mimarlık eğitiminin farklı seviyelerinden öğrencilerin katıldığı ortak bir açık çağrı ile başlayan proje, lisans ve lisansüstü öğrencileri aynı öğrenme sürecinde bir araya getirdi. Süreç dört birbiriyle bağlantılı aşama üzerinden ilerledi.

İlk aşama, kampüs genelindeki depolarda kalan malzemelerin toplanmasına yönelik kolektif bir çağrıyla başlatılan bir malzeme envanteri çalışmasıydı. Bu aşama, eldeki malzemelerin hem potansiyelini hem de sınırlılıklarını görünür kıldı. Malzeme kıtlığı bir engel olarak değil, başlangıç noktası olarak ele alındı. Toplanan elemanlar ölçüldü, temizlendi ve belgelenerek öğrencilerin malzemelerin boyutlarını, özelliklerini ve mevcut durumlarını yakından tanıması sağlandı.

İkinci aşama tasarım sürecine odaklandı. Öğrenciler uygulamalı denemeler yoluyla birlikte mekânsal öneriler geliştirdi. Tasarım fikirleri, malzemenin davranışına ve ortaya çıkan beklenmedik durumlara göre sürekli değişti. Malzeme özelliklerinden hareketle geliştirilen yapım detayları, montaj sürecinin nasıl ilerleyeceğini belirledi ve süreç sınırlı bir zaman dilimi içinde tamamlandı.

Üçüncü aşamada tasarlanan parçalar sahada birlikte monte edildi. Yapım sürecinde öğrenciler önceki aşamalarda edindikleri bilgileri yeniden değerlendirdi ve ortaya çıkan yeni koşullara göre doğaçlama çözümler üretti. Teknik ekip, sürecin çeşitli anlarında destek verdi; böylece öğrenciler mimari üretimi kolektif bir pratik olarak deneyimledi ve farklı aktörlerle birlikte çalıştı.

Dördüncü aşama ders içi bir değerlendirme süreci olarak kurgulandı. Öğrenciler üretim ve birlikte çalışma deneyimlerini tartıştı, seminerler ve okumalar aracılığıyla kendi çalışmalarını daha geniş mimarlık ve eğitim tartışmalarıyla ilişkilendirdi. Bu aşama, yapılan işi düşünsel bir çerçeveye yerleştirmeye ve pratikten üretilen bilgiyi ifade etmeye imkân verdi.
Koordinatörler: Onur Yüncü, Seray Türkay
Katılımcılar: Betül Kayadan, Burak Işılak, Çiğdem Çelebi, Deniz Doğru, Duru İçli, Gonca İpek Küçük, Hamza Olgun, İdil Eren, Karya Karamustafa, Leyla Shirinova, Nurbetül Yılmaz, Öykü Kılıçkan, Semih Demirbilek, Sena Nur Mantaş, Şevval Güldür.